RFID

Van RetailWiki

RFID is een tag: deze tag is eigenlijk een klein zendertje met een eigen antenne dat, zodra hij binnen bereik van de leeseenheid komt, wordt geactiveerd door radiosignalen die deze via de antenne of scanner uitzendt. Door deze tag op een product of eenheid te plakken kan deze in het distributieproces gevolgd worden door de hele wereld. Het wordt tot nu toe al toegepast op beurzen en boekhandels.

[bewerk] Afkorting RFID

Dit staat voor Radio Frequency Identification. RFID is een samenvoeging van twee concepten: Radio Frequentie technologie (RF) en Automatic Information and Datya Caption (AIDC). AIDC is de verzamelnaam voor alle automatische identificatie en (mobiele) datacollectievormen, als barcodes, magneetstrips, biometrische gegevens etc. RFID staat voor Radio Frequentie Identification, en is een methode waarbij men door middel van radiogolven een object kan identificeren. Dat is ook meteen het grootste verschil in vergelijking met de andere AIDC technologieën, bij RFID is er geen fysieke handeling nodig om gegevens uit te kunnen lezen, dit is bij de overige technologieën zoals de barcode wel het geval. RFID vaak de draadloze streepjescode van de 21e eeuw genoemd.

[bewerk] Technologie

RFID is een technologie om van een afstand informatie op te slaan en te lezen van zogenaamde RFID-"tags" die op of in objecten zitten. RFID tags zijn kleine chips, ter grootte van een zandkorrel, waarin (veranderlijke) informatie is opgenomen. De tag (ook wel transsponder genoemd) is eigenlijk een klein zendertje met een eigen antenne (spiraalvorm) dat, wanneer het een signaal van een reader (leeseenheid) opvangt, zichzelf identificeert door het afgeven van radiogolven. De term transsponder is een samenvoeging van ‘ transmit’ (uitzenden) en ‘ respond’ (antwoorden).

Deze tags kunnen "actief" of "passief" zijn. Actieve RFID tags voeden zich met een batterij en kunnen worden gelezen en geschreven met een "remote transceiver" die met een antenne radiogolven zendt en ontvangt. Passieve RFID-tags hebben geen eigen energiebron en zenden een antwoord door het omzetten van de energie van de radiogolven.

RFID-tags onderscheiden zich ook door de gebruikte frequentie. In het algemeen kan gezegd worden: hoe hoger de frequentie, des te langer ook het leesbereik. Hogere frequenties hebben echter meer moeite met metaal en vocht.

Het is gebruikelijk om in het geheugen van de tag een uniek willekeurig identificatienummer op te slaan (GUID).

Voordelen van het toepassen van RFID zijn onder meer:

Unieke code zodat ieder individueel object altijd en overal gevolgd kan worden (ook terug)
Er is geen fysiek contact nodig (zoals bij bankpasjes)
Er is geen zichtlijn nodig (zoals bij de streepjescode)
Vele (honderden) codes kunnen in een of enkele seconden worden gelezen
Veel grotere afstanden zijn mogelijk dan bij de streepjescode (alhoewel de techniek ook hier grote vooruitgang boekt)
Vervalsen van RFID-tags is veel complexer dan de streepjescode.
Door de unieke codering wordt productvervalsing (counterfeits) bemoeilijkt en/of snel opgespoord
Door weersinvloeden, vuil, etc kunnen streepjescodes (in tegenstelling tot RFID-tags)onleesbaar worden.

Nadelen van RFID zijn onder meer:

De privacy kan in het geding komen
Lees/schrijf mogelijkheden van de RFID-tag kunnen het mogelijk maken dat er ongemerkt fraude wordt gepleegd
Door het grote (zend/ontvang)bereik kan er 'collision' optreden. Oftewel: Er worden niet bedoelde RFID-tags gelezen die de gegevensverwerking kunnen verstoren.
Veel informatiesystemen zijn (nog) niet ingericht om de 'Tsunami' van gegevens te kunnen verwerken. Om dit op te vangen wordt specifieke middleware en edgeware ontwikkeld.
Momenteel zijn de materialen te duur, waardoor weinig bedrijven er in willen investeren.

Bron: Wikipedia [1]